آموزش کودکان به اطاعت کردن

اطاعت کردن

بازدیدها: 6

چرا این اتفاق می‌افتد؟

زمانی که کودک شما نوزاد بود، نقش اولیه شما، مراقب و پرستار از کودکتان بودو حرفی از اطاعت کردن کودکان نیست. دائماً گوش به زنگ بودید. ‏کودکتان تنها کاری که می‌کرد، گریه کردن بود. شما به سمت او می‌دویدید، مشتاق و دلواپس تهیه کردن چیزهایی که کودکتان ‏نیاز دارد. البته چنین واکنشی مناسب و ضروری است. نوزاد یا کودک نیازمند توجه مداوم والدین می‌باشند.‏
بااین‌حال, پس از چند ماه, طبیعی است، کودک طوری عمل کند که انگار ارباب خانه و پدر و مادر و مستخدمان ‏او هستند تا دستورات او را انجام دهند.‏

معمولاً کودک از سن دوسالگی از واقعیتی تلخ آگاه می‌شود، اطاعت کردن. حکومت استبدادی کوچک او فرو ریخته‌است. کودک متوجه ‏می‌شود که پدر و مادرش دیگر از دستورها او پیروی نمی‌کنند.
والدین انتظار اطاعت کردن آنها را دارند. تصور این وضعیت، برای کودکان سخت و خشن است! برخی با عصبانیت پاسخ می‌دهند، دیگران با امتناع از اطاعت، قدرت والدین ‏خود را آزمایش می‌کنند.‏
در آن زمان بحرانی, والدین باید نقش جدیدی را ایفا کنند.و آن این است که یک، مرجع قدرت جهت را مشخص می‌کند، و از ‏کودک انتظار دارند در آن مسیر حرکت کند. اما اگر کودک این مسیر را نادیده بگیرد یا رد کند چه؟

چه‌کار می‌توانید انجام دهید.

رهبر و نقش اول باشید.‏

‏ کودک شما رهبری شمارا قبول نخواهد کرد مگر اینکه ببیند شما نقش اول را دارید و رهبری در دست شماست. باید با یک ‏روش متعادل اقتدار خود را نشان دهید. در دهه‌های اخیر، برخی از افراد به‌اصطلاح متخصص، کلمه اقتدار را ‏خشن جلوه داده‌اند‎.‎
شخص حتی اقتدار والدین را غیراخلاقی می‌نامد. اما این مجاز بودن کودک به هر کار، باعث ‏می‌شود کودکان احساس سردرگمی، افراط، طلب‌کار و محق بودن بکنند.‏

از نظم و انضباط استفاده کنید.‏

یک فرهنگ لغات انضباط را به‌عنوان آموزشی که باعث ایجاد اطاعت یا کنترل خود می‌شود، تعریف ‏می‌کند که درصورتی‌که این‌قوانین شکسته شوند، اغلب قوانین به شکل تنبیه کار می‌کنند البته، نظم هرگز نباید غیرمنطقی ‏و یا توهین‌آمیز باشد. از سوی دیگر، نباید مبهم یا بی‌ربط باشد و زندگی کودک را بی‌انگیزه، برای تغییر کند.‏

واضح و شفاف باشید.‏

برخی از والدین فقط درخواست می‌کنند که فرزندانشان از انها اطاعت کنند. (من از شما می‌خواهم اتاقتان را تمیز کنید – باشِ؟) ‏شاید آن‌ها احساس کنند که این رفتار خوب را نشان می‌دهد. بااین‌حال این روش می‌تواند والد را به یک نقش مطیع قرار دهد و ‏کودک را آزاد بگذارد تا مزایا و معایب درخواست را ارزیابی کند و سپس تصمیم بگیرد که آیا این کار را انجام دهد یا خیر. ‏به‌جای اینکه قدرت خود را واگذار کنید، جهت روشنی به شکل اظهارات خود بدهید.‏

قاطع باشید.‏

‏ اگر گفتید نه، به آن پایبند باشید و یک جبهه متحد با همسر خود داشته باشید. اگر درنتیجه نافرمانی تصمیمی گرفتید، از آن ‏پیروی کنید.‏‎ ‎در مذاکرات درگیر نشوید و یا بی‌پایان بحث نکنید که چرا که تصمیم خود را گرفته‌اید. اگر فقط ‏اجازه دهید بله به معنای بله و نه به معنی نه باشد، برای فرزند شما و شما بسیار ساده‌تر خواهد ‏بود.‏

عاشق باشید.‏

در خانواده نه یک دموکراسی و نه یک دیکتاتوری حاکم است. در عوض, این‌یک تمهید الهی در آن کودکان است که ‏می‌توان بامحبت به سمت بزرگ‌سالی مسئول هدایت شوند. به‌عنوان بخشی از این فرآیند، نظم و انضباط به کودک شما یاد ‏می‌دهد که اطاعت کند و به او کمک کند تا در عشق شما احساس امنیت کند…‏

https://www.aparat.com/digikoodakaneh

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *